Junae Lansu

Het vijfde stadsgedicht van Ramsey Nasr. Bij het afscheid van Wannes Van de Velde voorgedragen door Ramsey zelf.

van de nacht emmekik ne ketter gezien
schoon en stil stond em onder de maan
te zingen tegen het steen, tegen het water
en wijl dat em zong dan changeerden em
langzaamaan zelfst in een magere zee

in deze nacht zong em om schepen
tintelend lichaam wacht op regen

en bij zonsopgang stond em nog altijd
lijk ne schemer tussen riool en jasmijn
hij kost maar niet kiezen tussen felrooie liefde
en razernij om zijn vermassakreerde stad
en changeerde vaneigens in 2 kapiteinen

en ene kapitein hield em schuil in den dag
onder krulvarens, mos en het laag kreupelhout
en dien andere kapitein liet em varen: omhoog
steil omhoog naar de zon, naar stille mansardes
daar zitten ze nu op malkander te wachten

en gij changeert in dromen lijk het water
en gij changeert, ge duizelt over de aarde

gij ga
          van bolbliksem tot blinkvloeker
          van juke-boxer tot druivenplukker
          van minnelonk zonder stoef of palatie
          tot poesjepoppen met schelige gratie
          van wappers en geuzen en waterratten
          van breugels en van de zatte gordijnen
          van stalen boren en sanderjon
          en van eenzame, eenzame vlaamse
          zakken vol spijt en beton

antwerpia staat in uw hart geplant
laat deze stad u nooit doen wijken

op klaarlichte dag sta ne zanger lijk een groep
en hij kost er de zwarte botten niet stoppen
of de bruin enveloppen die dat em vervloekt
maar hier op zijn eentje omhelst em het steen.
zijn gitaar is een lief voor de magere zee

gij schoon, schoon stamp in ‘t gat
          van modelprovincialen
          van jezuietenklap
          van politiek ajuinen
          en van t weldenkerschap
gij schoon, schoon toeffeling gij
          van de malkontenten
          van sentimentele generaals
          van blazen en cenakels
          en van soi-disante flaminganten
gij schoon, schoon Wannes gij

en a ge dan wilt varen gij wannes: doeget niet
changeert liever zelfst in t scheld met een lied
gaat niet varen, blijft hier, bezingt uw rivieren
uw verrenuweerde straten en uw jeugd
er steekt een bitterschone deugd in u

                                                        blijft hier

antwerpia staat in uw hart geplant
laat deze stad u nooit doen wijken
ge vindt er in verre zeeën geen gelijke
verdwaalt met ons nog ene keer
vervloekt ons – maar blijft hier

                                                        blijft bij ons

(De changeur – Ramsey Nasr)