Junae Lansu

Een beeldverslagje van een bijzondere fietstocht door het havengebied bij Corus in IJmuiden. Alle foto’s zijn getrokken vanaf de Noordersluisweg. De geur van verbrand staal hangt nog steeds in m’n neusgaten.

Het voorbije weekend fietste ik met een vriendin vanuit Haarlem naar de Hondsbossche Zeewering, een lange dijk aan de Noord-Hollandse kust en een bouwwerk met een lange geschiedenis van Nederlandse waterbeheersing.

We volgenden afwisselend de LF1b en het fietsknooppuntennetwerk en fietsten, via de hoogovens van IJmuiden, door het Noordhollands Duinreservaat en de Schoorlse duinen tot aan Camperduin.

Daar aten we – na een fotosessie van de Zeewering – eenvoudig, maar lekker in Paviljoen Minkema. Een restaurant met tavernesfeer en -kaart, maar wel met een óngelooflijk vriendelijke bediening.

Daarna een laatste sprintje naar Alkmaar, waar we samen met onze fietsen in de trein ploften en ons heerlijk weer naar huis lieten vervoeren.

Eén van de vele redenen waarom ik het als Antwerpse hier in Haarlem uithoud, is de nabijheid van veel en divers natuurschoon. Uitgestrekte duinen, zee, bossen, (bollen)velden, polders, meren, … het ligt hier allemaal op fietsafstand.

Een mooi voorbeeld hiervan is het fietsrondje Haarlem – Noordwijkerhout (kml) dat ik gisteren heb gefietst. Een mooie afwisselende tocht van zo’n 50 kilometer, duidelijk beschreven in het boekje Fietsen vanuit Haarlem.

De uitgebreide fotoreportage hieronder is een beeldverslag voor ‘ons bonneke’. Maar u mag er natuurlijk ook van genieten.

Toen ik gisteren tijdens een fietstocht even op de zeedijk uitpufte en wat koekjes verorberde, kwam deze kleine vriendin me gezelschap houden. Zij maakte me al snel duidelijk dat ze ook wel wat lustte.
Ik deelde m’n koekjes met haar, zij liet me een foto nemen. Beiden vervolgden we ons pad.

Vandaag nog eens een stukje door de Kennemerduinen gefietst/gegleden. Wat is het daar toch heerlijk vertoeven in de prachtige natuur en het vaak sprookjesachtige landschap.
En op het einde van de rit – voor het huiswaarts keren – ligt daar steeds de Noordzee op me te wachten.